ارتقاء نزاکت در محیط کار-بخش اول

نزاکت در فرهنگ لغت “ادب و نیک رفتاری در برابر دیگران” تعریف شده است. نزاکت فراتر از قوانین رسمی آداب و معاشرت است و توجه کردن، با اهمیت دانستن و داشتن رفتار­های محترمانه با دیگران را شامل می­شود (پیرسون، آندرسون و پوراس،۲۰۰۰). نزاکت در محیط کار به هنجار­های احترام دوطرفه اشاره دارد و شامل رفتار­هایی است که در ارتباط با دیگران، اساسی تلقی می­شود. برعکس، بی­نزاکتی به گستاخی کردن و نادیده گرفتن دیگران دلالت دارد. بی­نزاکتی، نوعی بد­رفتاری است که می­تواند به گسستن و از بین رفتن ارتباطات و همدلی منجر شود. اگرچه هنجار­ها در هر سازمان و صنعتی متفاوت است ولی هر محیط کاری، هنجار­های احترامی دارد که نشان دهنده­ی مفهوم اخلاقی مشترک بین اعضای سازمان است. نتیجه هنجار­های احترام، همکاری اعضای سازمان با یکدیگر است. بی­نزاکتی، نقض این هنجار­ها است.

گریفین (۲۰۰۴) معتقد است استفاده از تمرین شناختی بعنوان یک ابزار مداخله تمرینی در محیط امن و غیر تهدید آمیز می تواند اثربخشی بالا داشته و کارکنان را آماده مواجهه درست با رفتارهای بی نزاکتی در محل کار گردد.

Clark (2013a، ۲۰۱۳b) بی نزاکتی را به عنوان رفتارهای خشن و نفاق افکن تعریف می­کند که اغلب منجر به آشفتگی روانی و فیزیولوژیک برای افراد درگیر (شامل افرادی که مورد هدف بی­نزاکتی قرار می­گیرند، مجرمان بی­نزاکتی، ناظران بی­نزاکتی، همتایان، ذینفعان و سازمان­ها) می­شود و در صورت عدم پاسخگویی به این رفتارها، ممکن است شرایط تهدید کننده را ایجاد کنند و منجر به بیماری و آسیب­های موقتی و پایدار شوند. معمولاً بی­نزاکتی به صورت یک تجربه شخصی (one- on- one experience) در نظر گرفته می­شود و نسبت به قلدری، کم تر تهدید کننده است. برخی از رفتارهای بی­نزاکتی شامل بیان اظهارات تحقیر کننده، محروم کردن و نادیده گرفتن دیگران، بیان اظهارات طعنه آمیز و … می­باشد. اگرچه بی­نزاکتی کم تر از تهدید (ارعاب) در نظر گرفته شده است، اما اگر با گذشت زمان به صورت الگویی ادامه پیدا کند، می­تواند اثرات مخربی بر افراد، گروه­ها و سازمان­ها داشته باشد. در مراقبت­های بهداشتی، بی نزاکتی با اثرات منفی که بر روی عملکرد تیم و مراقبت از بیمار دارد، مخرب است و در نهایت افراد را در معرض خطر قرار می­دهد. چگونگی درک و پاسخ به رفتارهای بی­نزاکتی، بر روی سطح یا شدت پیامدهای بی­نزاکتی اثر می­گذارد (a2013Clark,). این امر برای قلدری هم صادق است.

لازم به ذکر است که گاهی مرز بین بی نزاکتی و تخلف سازمانی بسیار باریک می شود و تشخیص تخلف با بی نزاکتی سخت است. شاید بتوان گفت نزاکت لایه ای فراتر از مقررات اداری است. مقررات اداری معمولا ملموس تر از شاخصهای نزاکت است. در برخی سازمانهای مفاهیم نزاکت در قالب کدهای اخلاقی یا ارزشهای سازمانی بیان و بکار گرفته می شود.

در ادامه برخی رفتارها نام برده می شود  که در اکثر جوامع و سازمانها ناپسند بوده و بی نزاکتی محسوب می شود:

  • توهین
  • تحقیر
  • طعنه زدن
  • مسخره کردن
  • شوخی های زننده
  • خنده با صدای خیلی بلند
  • انتقاد عمومی (زیر سوال بردن شخصیت فرد نه فقط یک رفتار او)
  • ایجاد آلودگی صوتی
  • استفاده از تلفن شرکت برای تماسهای شخصی
  • مکالمه غیر کاری در محیط کار(مکرر و زیاد)
  • تلاش دیگران را به نام خود زدن
  • قطع کردن حرف دیگران (مکرر و توهین آمیز)
  • پخش شایعات (بویژه شایعات حاوی تخریب و تهمت)
  • صحنه­ سازی علیه دیگران                        این مطلب ادامه دارد
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید