,

سازمان چیست ؟

مشاهده یک سازمان کار چندان ساده ای نیست. ما شاهد این هستیم که ساختمان های بلند و آسمان خراش چون قارچ سر از دل خاک شهرهای بزرگ و مراکز عمده تجاری بیرون می آورند، و هر روز بلندتر می شوند. ما یک شیشه نوشابه یا یک کارگر صمیمی را هم می بینیم، ولی کل سازمان در ابری از ابهام پوشیده، به صوت تجریدی و انتزاعی است و امکان دارد اجزای آن در نقاط مختلف پراکنده باشند. ما از این جهت به وجود سازمان ها پی می بریم که آنها هر روز با ما در تماس هستند. در واقع این امر چنان عادی شده است که ما آن را در فرض مسلم دانسته ایم.

انسان به ندرت توجه می کند که : روزی در یک بیمارستان به دنیا آمده، از یک سازمان دولتی شناسنامه و کارت شناسایی گرفته، در دبستان، دبیرستان و دانشکده درس خوانده، از محصولات کشاورزی محل تولد خود تغذیه کرده، به وسیله پزشک هایی معالجه شده، شرکتی یا شرکت هایی را راه اندازی کرده، با مراجعه به یک بنگاه معاملاتی از یک شرکت ساختمان سازی خانه ای خریده، از یک بانک وام رهنی گرفته، به هنگام تصادف یا آتش سوزی به مراکز انتظامی و ایستگاه های آتشنشانی مراجعه کرده، به نهادها یا سازمان های کاریابی مراجعه و تغییر شغل داده، از بسیاری از نهادها و سازمان های دولتی امتیازاتی گرفته، هفته ای چهل ساعت در یک سازمان کار کرده و سرانجام به دست غسال و قبرکن به خاک سپرده شده و به خواب ابدی فرو رفته است.

تعریف

سازمان هایی مثل کلیسا، بیمارستان و آی. بی. ام دارای ویژگی ها و وجوه مشترک اند. سازمان به صورت زیر مورد توجه قرار می گیرد : ۱) یک نهاد اجتماعی است، ۲) که مبتنی بر هدف می باشد، ۳) ساختار آن به صورتی آگاهانه طرح ریزی شده است و دارای سیستم های فعال و هماهنگ است، و سرانجام ۴) با محیط خارجی ارتباط دارد.

در سازمان رکن اصلی این نیست که مجموعه ای از سیاست ها و رویه ها ارائه گردد. سازمان از افراد و رابطه ای که با یکدیگر دارند تشکیل می شود. هنگامی که افرادی برای انجام وظایفی ضروری در جهت تامین هدفها با یکدیگر روابط متقابل برقرار می کنند، سازمان به وجود می آید.

در سیستم های مدیریت کنونی به اهمیت منابع انسانی توجه می شود و تازه ترین روش ها به گونه ای طرح ریزی می شود که اختیارات بیشتری به کارکنان واگذار شود آنها بتوانند از فرصت ها استفاده های بیشتری ببرند، در تامین هدف های عمومی مطالبی جدید بیاموزند و نقشی فعال تر بر عهده گیرند. مدیران به صورتی آگاهانه و مدبرانه ساختار سازمانی را شالوده ریزی و منابع سازمانی را بدان شیوه هماهنگ می کنند تا بتوان به صورتی راحت تر هدف های سازمان را تامین کرد. به هر حال بسیاری از سازمان های کنونی در تلاش اند تا در سطح افقی کارها را هماهنگ تر نمایند  و بدین منظور تیم هایی از کارکنان متعلق به تخصص های گوناگون تشکیل می دهند تا برای طرح خاصی همکاری کنند. مرزهای بین دوایر و سازمان ها از انعطاف پذیری بیشتری برخوردار شده است و آن گاه که یک سازمان باید در برابر تغییرات محیط خارجی با سرعت بیشتری اقدام نماید مرز سازمان گسترده تر می شود، یعنی به صورت یک مانع بر سر راه اقدامات سازمان قرار نمی گیرد. اگر سازمان با مشتریان، عرضه کنندگان مواد اولیه، شرکت های رقیب و سایر ارکان و اجزای تشکیل دهنده ی محیط خارجی رابطه ای متقابل ایجاد نکند، موجودیتش به خطر خواهد افتاد و محکوم به نابودی خواهد بود. امروزه، بسیاری از شرکت ها با رقیبان خود همکاری می کنند و منافع متقابل خود را در این می بینند که اطلاعات و تکنولوژی رد و بدل نمایند.

 

منبع: مبانی تئوری و طراحی سازمان. تالیف؛ ریچارد آل دفت (۱۹۹۸). ترجمه پارسائیان و اعرابی (۱۳۸۶) چاپ چهارم

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید