,

سه وظیفه مهم مدیران

در این وانفسای گرفتاری ها و مشکلات و کمبودها، انرژی مثبت و حال خوب را از یکدیگر دریغ نکنیم.
🔺سوار هواپیمائی بودم که ما را به شیراز می برد. خلبان نرم خو و خوش خلق و پر حوصله ای گیرمان افتاده بود.

تقریبا بیش از هر خلبان دیگری که تا به حال دیده بودم به مسافران در باره پرواز توضیح می داد. آرام و صبورانه و بدون عجله حرف می زد. در صحبت هایش تعابیری مثل دلپذیر را برای پرواز، زیبا را برای شهرهائی که از کنارشان رد می شدیم و مهربان را برای مهماندارها به کار می برد.

من برای اولین بار بود که می شنیدم با چه سرعتی از باند فرودگاه مهرآباد کنده شده ایم و با چه سرعتی بر باند فرودگاه شیراز خواهیم نشست.

توضیحات خلبان، یک دوره کامل جغرافیای تهران – شیراز هم بود.

🔹در پایان صحبت ها هم با ذکر نام از خلبان دوم پرواز که اصرار داشت تاکید کند هدایت پرواز بر عهده اوست و با ذکر اسم از دو نفرمهماندار ارشد و دونفر مهماندار تشکر کرد و حتی افسران گارد پرواز را هم، البته بدون ذکر نام، در فهرست قدردانی خود از قلم نینداخت.
🤔به نظرم این کار را فقط برای انجام وظیفه و اجرای دستور و رفع تکلیف انجام نمی داد، بلکه این کار را دوست داشت، قبول داشت و درست می دانست.
🔸من که حس و حال خوبی پیدا کردم و این یادداشت را در همان حال نوشتم. اگر خیلی نمی توانیم مشکلات کارکنان را حل کنیم لااقل از دادن اطلاعات، همدلی کردن، قدردانی زبانی و انتقال انرژی مثبت و امیدواری به آنها دریغ نکنیم. حال خوب واگیردار است و به دیگران سرایت می کند.

 

✈ایشان سه بار صحبت کرد، در ابتدای پرواز، در میانه راه و در پایان پرواز که مرا یاد ضرورت گفت و گوی سه گانه مدیران با کارکنان (ابتدای دوره، میان دوره و پایان دوره) انداخت و در صحبت هایش سه کار کرد:

۱⃣دادن اطلاعات و رفع ابهام
۲⃣تقدیر و تشکر و قدردانی
۳⃣القاء آرامش و امیدواری و رفع نگرانی

 

از نوشته های دکتر بهزاد ابوالعلایی. دارای دکترای مدیریت دولتی با گرایش مدیریت منابع انسانی. ۱۷ سال سابقه مدیریت منابع انسانی در شرکت های ایرانی