, ,

شرحال روانپزشکی (اعتیاد به کار): معتاد به کار

معتاد به کار

بیمار، وکیلی ۴۵ ساله است که به اصرار همسر خود برای درمان مراجعه کرده است. همسر او از زندگی با وی خسته شده است؛ او دیگر نمی تواند سردی عواطف شوهر خود، سخت گیری ها و رفتارهای قلدرمابانه او، عدم تمایل جنسی، ساعات کاری طولانی و مسافرت های کاری متعدد او را تحمل کند.

بیمار هیچ نارضایتی از زندگی مشترک خود ندارد و فقط برای راضی نگهداشتن همسر خود، با مشاوره موافقت کرده است. با این وجود، خیلی زود مشخص شد که بیمار دچار برخی مشکلات کاری است.

او یکی از بانفوذترین اعضای یک مؤسسه حقوقی معروف و پر کار است. او جوانترین شریک در تاریخ این مؤسسه محسوب می شود و به این موضوع مشهور است که می تواند در یک زمان، کارهای زیادی را انجام دهد. پس از مدتی او متوجه شد که دیگر نمی تواند خود را کنار بکشد. او از این که یک مورد جدید را به سرانجامی برساند، بیش از حد به خود مغرور است و کمال گراتر از آن است که از کارهایی که دستیاران او انجام می دهند، راضی باشد.

او از نحوه ی نگارش و جمله بندی آنها ناراضی است و اغلب کارهای آنها را تصحیح می کند و بدین ترتیب نمی تواند بر اساس برنامه زمان بندی که دارد، کار خود را انجام دهد. در سر کار، افراد معمولا از توجه او به جزئیات شاکی هستند و عدم توانایی او در محول کردن مسئولیت ها به دیگران، کارایی او را کاهش داده است. در مدت ۱۵ سال گذشته، او سالی ۲ یا ۳ منشی عوض کرده است. هیچ کس نمی تواند برای او مدتی طولانی کار کند زیرا از کوچکترین اشتباه دیگران، ایرادهای زیادی می گیرد. هنگامی که کارهای او با هم تلاقی می کنند، او نمی تواند تصمیم بگیرد که کدام یک را اول انجام دهد و به همین دلیل برای خودش و کارمندانش برنامه ریزی می کند ولی در نهایت نمی تواند کار را به آنها محول کند و به همین دلیل ۱۵ ساعت در روز کار می کند.

برای او تصمیم گیری این روزها خیلی مشکل شده است زیرا کار آنها، به حیطه ای ورای کنترل مستقیم او توسعه یافته است. بیمار اغلب با بچه های خود بحث دارد، درست مثل اینکه آنها عروسک های مکانیکی هستند اما با این وجود به آنها علاقه و دلبستگی دارد. او همسر خود را جفت مناسبی توصیف می کند و نمی داند که او چرا از این وضع رضایت ندارد. او در رفتار و نحوه ی لباس پوشیدن خود بسیار دقیق و با نزاکت است و گفتاری آهسته، خشک و جدی دارد، در عقاید خود سرسخت است و آنها را تغییر نمی دهد. بیمار، پسر پدرو مادری بی نهایت سخت کوش و نوکیسه است. او با این احساس بزرگ شده که هیچ گاه به اندازه کافی کار نکرده و خیلی چیزها در پیش روی او قرار دارد که باید به آنها برسد و زمان خیلی کمی در اختیار دارد. او در دوران نوجوانی خود، دانش آموزی ممتاز و خوره ی کتاب بود که در جمع همسالان خود بدقلق و ناخوشایند به حساب می آمد. او همیشه در حال رقابت با دیگران بود و به موفقیت نیز دست می یافت. او برای استراحت کردن در تعطیلات احساس ناراحتی می کرد، برای هر یک از اعضای خانواده برنامه فعالیت تنظیم می کرد و اگر آنها از انجام برنامه وی خودداری می کردند، عصبانی و بی حوصله می شد. او به ورزش علاقه دارد ولی وقت کمی برای آن دارد و اگر نتواند در اوج آمادگی نباشد، از ورزش کردن خودداری می کند. او در زمین تنیس، خیلی سخت و بی امان بازی می کند و به ندرت می بازد.

بحث در مورد معتاد به کار

اگر چه مشکلات زناشویی عامل مراجعه این بیمار بوده ولی مشخص است که وی صفات شخصیتی بسیاری دارد که کاملا ناسازگارانه به شمار می آیند. او فردی سرد، خشک، بسیار آرمان گرا و دارای اشتغال ذهنی نسبت به جزئیات می باشد. او قدرت تصمیم گیری ندارد ولی اصرار دارد که دیگران هم راه او را پیش بگیرند؛ ارتباطات بین فردی او، به دلیل دلبستگی بیش از حد به کار لطمه دیده است. موارد فوق الذکر از ویژگی های مشخص اختلال شخصیت وسواسی – اجباری به شمار می آیند.

پی گیری

بیمار به مدت چندین سال توسط روان درمانگر ویزیت می شد ولی روند روان درمانی گاه و بیگاه با وقفه هایی همراه بود. هنگامی که وی با بحران های کاری یا مشکلاتی در منزل مواجه می گشت، برای درمان مراجعه می کرد ولی پس از پشت سرگذاشتن بحران، جلسات درمانی خود را ادامه نمی داد. او در یادگیری چگونه بازی کردن، پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشت (او در حال حاضر اسکواش بازی می کند) و محلی را برای تعطیلات خود فراهم کرده که اغلب تعطیلات آخر هفته را آنجا می گذراند. ارتباط او با همسر و فرزندانش بهتر شده و معمولا خوشحال تر از سابق است و احساس آرامش بیشتری دارد. علاوه بر آن، وی در کار خود به شدت موفق بوده و پول خیلی زیادی به دست آورده است.

منبع:

پرونده واقعی بیماران روانپزشکی، تالیف؛ اسپیتزر، رابرت ال و دیگران؛ ترجمه،صفرزاده، ستوده، امینی و آشتیانی؛ چاپ دوم. ۱۳۹۳

 

 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *