شرح حال روانپزشکی (ترک کافئین): قهوه جوش

قهوه جوش
اریک اوانس وکیلی ۴۱ ساله است که متخصص داخلی، برای ارزیابی روان پزشکی، او را به روان پزشک ارجاع داده است. وی از خستگی، فقدان انگیزه، سردرد، تهوع، گوشه گیری و اشکال در تمرکز شکایت دارد. نشانه های او اغلب در تعطیلات آخر هفته روی می دهند و به همین دلیل وی معمولا از انجام فعالیت های جمعی در آخر هفته شانه خالی می کند که این امر موجب رنجش همسر وی می گردد. همسرش اظهار می دارد که او در طول هفته خوب است اما هرگز دوست ندارد که در روزهای آخر هفته با دوستانش بیرون برود و یا با بچه هایش بازی کند. از لحاظ جسمی وی در شرایط خوبی به سر می برد و هیچ سابقه جدیدی از اختلالات طبی ندارد.
آقای اوانس در هفته ۶۰ ساعت کار می کند، از لحاظ کاری سرش شلوغ است و در طول هفته به زحمت خانواده خود را می بیند. در سر کار، او اغلب مضطرب، بی قرار و همیشه گرفتار است. او اغلب در طول هفته، برای خواب شب مشکل دارد زیرا درباره کارش نگران است. او وجود هر گونه مشکل خانوادگی یا زناشوئی را انکار می کند، به جز مشکلاتی که به علت عدم تمایل او به انجام هیچ کاری در آخر هفته پیش می آیند. او سابقه مشکلاتی را در مورد مصرف الکل بیان می کند ولی در ۵ سال گذشته هیچگاه الکل ننوشیده است؛ سابق بر این روزی ۲۰ نخ سیگار می کشید که از ۲ ماه قبل تا به حال سیگار کشیدن را به امید بهبود شرایط موجود کنار گذاشته است (که البته شرایط وی تغییری نکرده است). در هنگام کار، او روزی چهار فنجان قهوه می نوشد. او در روزهای آخر هفته نوشیدن قهوه را کنار گذاشته زیرا تصور می کند که نوشیدن قهوه در اضطراب و بیخوابی وی موثر است.
بحث در مورد قهوه جوش
بسیاری از مردم می پندارند که صبح ها برای رفتن به سر کار به یک فنجان قهوه نیاز دارند ؛ اما چیزی که آنها نمی دانند این واقعیت است که در اغلب موارد آنها با مصرف یک یا چند فنجان قهوه، در عمل از بروز نشانه های ترک کافئین جلوگیری می نمایند.
در حالت تیپیک، نشانه های ترک کافئین حدود ۱۲ ساعت پس از مصرف آخرین فنجان قهوه آغاز می گردند. آنچه که در اغلب موارد روی می دهد، این است که در مصرف کنندگان افراطی قهوه که همراه با شام قهوه صرف می کنند، اگر در هنگام صبحانه به هر دلیلی قهوه ننوشند، نشانه های ترک پدید می آیند.
اگرچه نشانه های ترک کافئین به ندرت آن قدر شدید هستند که فرد مبتلا نیاز به اقدامی بالینی داشته باشد، اما بررسی کل جمعیت نشان می دهد که ۲۵% کسانی که به صورت منظم قهوه می نوشند، بروز سردرد، خستگی و یا خواب آلودگی را در هنگام عدم مصرف مقادیر معمولی قهوه اظهار می دارند.
نکته جالب این که، اگر مصرف کنندگان منظم قهوه تحت بررسی قرار گیرند، سردرد در قریب به ۵۰% آنها تظاهر می یابد. مقادیر کمی از قهوه، حتی در حد یک فنجان در روز (معادل ۱۰۰ میلی گرم کافئین)، می تواند موجب بروز علایم ترک شود. در مورد آقای اوانس، مشخص است که در تعطیلات آخر هقته، وی نشانه های مشخص « ترک کافئین » را از خود نشان می دهد، تشخیصی به گونه ای دیگر مشخص نشده که در ضمیمه DSM-IV-TR ذکر شده است.

پی گیری
روان پزشک متوجه ارتباط مابین شروع نشانه های سردرد، خستگی، اشکال در تمرکز، خواب آلودگی و فقدان انگیزه در آقای اوانس و عدم مصرف قهوه توسط وی در تعطیلات آخر هفته شد. به آقای اوانس توصیه شد تا در طول هفته مصرف قهوه خود را کاهش دهد اما او متوجه شد که بدون مصرف مقادیر معمول قهوه نمی تواند کار خود را به خوبی انجام دهد. در عوض، او تصمیم گرفت تا در روزهای آخر هفته نیز قهوه مصرف کند، زیرا هیچ کنتراندیکاسیون طبی برای مصرف منظم قهوه نداشت. او تصمیم گرفت که با همان اضطراب و اشکال در خوابیدن و مشکلاتی زندگی کند که در ابتدا باعث شده بود تا او مصرف قهوه را در آخر هفته کنار بگذارد.

منبع: پرونده واقعی بیماران روانپزشکی، تالیف؛ اسپیتزر، رابرت ال و دیگران؛ ترجمه،صفرزاده، ستوده، امینی و آشتیانی؛ چاپ دوم. ۱۳۹۳

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *