پارو زدن برخلاف آب: جنسیت و شغل

پارو زدن برخلاف آب

اجازه دهید شما را با الکساندرا های آشنا کنم. او اولین زنی است که در شهر ونیز بر روی قایق های تفریحی کار می کند. بیش از هزار سال است که قایق های تفریحی در کانال های آبی ونیز، خیال انگیزترین شهر ایتالیا، حرکت می کنند و طی این هزاران سال، همه قایق ها فقط توسط مردان رانده می شدند تا اینکه خانم های در سال ۲۰۰۷ توانست مجوز قایق رانی را دریافت کند. اما این کار چندان هم ساده نبود، الکساندرای ۴۰ ساله که دورگه آلمانی- الجزایری است، به دادگاه احضار شد و دادگاه به نفع او رای داد، اما فعالیتش را به جابجایی مشتریان یک هتل محلی محدود کرد. هروقت مردم های را مشاهده می کنند، برای لحظه ای مکث کرده، به او نگاه معنی داری می کنند و از او عکس می گیرند؛ بعضی اوقات هم فریاد می زنند؛ «آفرین قایق ران، آفرین! ». البته عکس العمل همه هم تا این حد مثبت نیست. روبرتو لوپی، رئیس اتحادیه قایقرانان ونیز، معتقد است کدهای نشان داده توانایی هدایت قایق را ندارد، او در چهار آزمون مردود شده است. به گفته او تصمیم دادگاه مبنی بر اجازه فعالیت به الکساندرا، نوعی اقدام تبلیغاتی بوده است. او از برخوردهای نامناسب قایقرانان مرد دفاع کرده و می گوید: «وقتی های سایر قایقرانان را به نژاد پرستی و جنسیت گرایی متهم می کند، چه انتظاری می توانید داشته باشید ؟ توقع دارید از این خانم تشکرهم بکنند؟ ».

در ایتالیا در مقایسه با آمریکا و خصوصا کشورهای اسکاندیناوی، تبعیض جنسیتی در انجام نقش های اجتماعی رواج بیشتری دارد (البته در ایتالیا هم مانند سایر کشورهای جهان استثنا وجود دارد). از زمانی که برای اولین بار ذر ونیز یک زن اجازه پیدا کرد در فضای باز رستوران در میدان سنت مارک کار کند، فقط ۸ سال می گذرد. نام این پیشخدمت، جوبیکا گونج بود که هنوز هم در کافه آرورا مشغول به کار است. با این حال، در کافه فیروئیان که درست کنار همان کافه واقع شده، زن ها فقط حق دارند در فضای داخل رستوران کار کنند. با وجود اینکه خانم های کارش را ادامه داده، اما هنوز هم افراد محلی معتقدند که او حق ندارد روی آب کار کند. او قبول دارد که در آزمون ها مردود شده، اما ادعا می کند که به او کلک زده اند. البته لوپی و سایر قایقرانان نظر دیگری دارند. به گفته آنها « او باید نگاهی به آینه انداخته و اعتراف کند که نمی تواند قایقران شود ».

بسیاری از قایقرانان معتقدند این شغل فقط برای مردان مناسب است چرا که نیازمند قدرت بدنی زیاد، توانایی هدایت قایق با پدال و حرکت بر خلاف جریان آب است. آنها برای حرف خود دلایل زیبایی شناسی هم می آورند (و این مساله را به لباس سنتی قایقرانان مربوط می کنند). یکی از قایقرانان می گوید: « بیایید تنها یک سنت قدیمی را دست نخورده باقی بگذاریم. قایقران بودن یک سنت است و کار بسیار دشواری هم می باشد ». برای خانم های نیز این شغل بسیار سخت و دشوار است، چون معتقد است که برای حفظ آن باید مبارزه کند. بخ گفته او: « هیچ کاری از این شغل سختتر نیست. دوست داشتم در زندگی کار مفیدتری انجام دهم ؛ مثلا برای نجات جنگل های استوایی تلاش می کردم ». جنسیت یکی از آن ویژگی هایی است که وقتی فرد وارد سازمان می شود با خودش به همراه دارد. تفاوتهای فردی مثل توانایی ها (از جمله هوش) و ویژگی های بیوگرافیکی (مثل سن) بر کارایی کارمندان و رضایت شغلی آنها چه تاثیری دارد.


منبع : رفتار سازمانی رابینز مهدی زارع جلد۱ ،استیفن رابینز, تیموتی جاج، ترجمه مهدی زارع

وب سایت روانشناسی صنعتی و سازمانی

استفاده از مطلب فوق در دیگر سایت های اینترنتی مجاز و مورد تایید مدیر سایت نمی باشد. خواهشمند است رعایت امانت بفرمایید. با تشکر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *