چه عللی منجر به رضایت شغلی می شوند؟

به بهترین شغلی که تاکنون داشته اید، فکر کنید. چه چیزی باعث شد که برایتان بهترین باشد به احتمال زیاد کاری که انجام میدادید را دوست داشتید. واقعیت این است که در بین جنبه های اصلی رضایت شغلی« ماهیت کار، دستمزد، فرصت های ترفیع، سرپرستان و زیردستان»، لذت بردن از کار همیشه تنها عاملی بوده که قوی ترین همبستگی را با سطوح بالای رضایت شغلی داشته است. مشاغل دلچسبی که امکان آموزش، تنوع، استقلال و کنترل را فراهم می کنند، می توانند اکثر کارمندان را راضی نگه دارند. به عبارت دیگر بیشتر مردم کاری که چالش برانگیز و مهیج است را به کارهای قابل پیش بینی و عادی ترجیح می دهند. حتما متوجه شده اید که وقتی مردم درباره رضایت شغلی صحبت می کنند، غالبا موضوع دستمزد هم مطرح می شود. دستمزد و رضایت شغلی رابطه جالب توجهی دارند. در مورد مردم فقیر (مثلا کسانی که زیر خط فقر قرار دارند) یا افرادی که در کشورهای فقیر زندگی می کنند، بین دستمزد با رضایت شغلی و خوشبختی کلی همبستگی وجود دارد. اما به محض آنکه افراد به سطحی از رفاه (در آمریکا بسته به منطقه و اندازه خانواده با درآمد سالیانه در حدود چهل هزار دلار میسر می شود) می رسند، این رابطه تقریبا محو می شود. به بیان دیگر، افرادی که هشتادهزار دلار درآمد دارند، به طور متوسط از افرادی که حدود چها هزار دلار درآمد دارند، خوشحال تر نیستند. همانطور که می بینید بین این دو رابطه خاصی وجود ندارد. میانگین رضایت شغلی در مشاغلی که دستمزد بسیار بالایی دارند، از مشاغل با درآمد کمتر، چندان بالاتر نیست. حتی در تحقیقی مشخص گردید که سطح رفاه کلی ۴۰۰ ثروتنمد جهان بر اساس فهرست فوریس با گله داران اهل منطقه مسایی آفریقای شرقی تفاوت قابل توجهی ندارد.

 مزایای خوب می تواند کارمندان را راضی کند، اما درآمد بالا تاثیر چندانی بر رضایت آنها ندارد. پول به افراد انگیزه می دهد، اما آنچه به ما انگیزه می دهد، لزوما باعث  خوشحالی مان نمی شود. نظرسنجی که به تازگی توسط یو. سی. ال. ای و کمیته آموزش آمریکا انجام شد، نشان داد که هدف اصلی ورودی های دانشگاه، از میان ۱۹ هدف متفاوت، (( کسب موفقیت مالی )) بوده است. در این فهرست اهدافی چون کمک به دیگران، تشکیل خانواده وکسب تخصص از طریق ادامه تحصیلات دانشگاهی نیز وجود داشته است. شاید اصلا هدف شما خوشحالی و رضایت نباشد، اما اگر چنین هدفی دارید، به احتمال زیاد پول نمی تواند کمکتان کند. رضایت شغلی تنها به شرایط کار بستگی ندارد، شخصیت هم در آن نقش مهمی ایفا می کند. افرادی که نسبت به خودشان احساس مثبتی ندارند، احتمالا به کارشان هم علاقه ای نشان نخواهن داد. تحقیقات نشان داده افرادی که خودسنجی های درونی (Core self – Evaluation) مثبتی دارند – یعنی به ارزش درونی و شایستگی های اساسی خود ایمان دارند – بیش از افرادی که خودسنجی درونی منفی دارند، از شغلشان راضی هستند. آنها نه تنها کار خود را رضایت بخش تر و چالش برانگیز تر می بینند، بلکه به مشاغل چالش برانگیز هم گرایش بیشتری دارند. افرادی که خودسنجی درونی منفی دارند، کمتر برای خود اهداف جاه طلبانه انتخاب کرده و هنگام رو به رو شدن با مشکلات زودتر عقب نشینی می کنند. به همین علت این افراد خود را بیشتر از کسانی که خودسنجی درونی مثبت دارند، به کارهای کسل کننده و تکراری محدود می کنند.


منبع : رفتار سازمانی رابینز مهدی زارع جلد۱ ،استیفن رابینز, تیموتی جاج، ترجمه مهدی زارع

وب سایت روانشناسی صنعتی و سازمانی

استفاده از مطلب فوق در دیگر سایت های اینترنتی مجاز و مورد تایید مدیر سایت نمی باشد. خواهشمند است رعایت امانت بفرمایید. با تشکر

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *