نوشته‌ها

,

ارتباطات الکترونیکی: بخش دوم

شبکه های اجتماعی

ارتباطات در هیچ بخشی بیشتر از شبکه سازی متحول نشده است. بی تردید با شبکه های اجتماعی مثل فیس بوک یا مای اسپیس آشنایی داشته و شاید هم عضو آنها باشید. فیس بوک را علیرغم وجود ۳۰ میلیون کاربر فعال نباید یک وب سایت عظیم الجثه محسوب کرد، بلکه شبکه های مجزایی است که حول مدارس، شرکت ها یا مناطق کاربران شکل گرفته است. شاید تعجب کنید اگر بگوییم بیشترین رشد در تعداد کاربران این شبکه مربوط به افراد بالای ۲۵ سال است. بیش از ۱۰۰ میلیون نفر در در سایت مای اسپیس ثبت نام کرده اند. بازدید کنندگان به طور متوسط ماهانه ۴۰ میلیارد بار به این سایت مراجعه می کنند. کاربران این سایت می توانند اطلاعات شخصی، علایق و خصوصیات شخصی خود را برای اطلاع دیگر کاربران در سایت ثبت کنند. امکان ارسال تصاویر و ایجاد وب لاگ هم در آن وجود دارد. مای اسپیس در مقایسه با فیس بوک بیشتر برای برقراری ارتباط و دوست یابی مورد استفاده قرار می گیرد. رشد شتابان فیس بوک و مای اسپیس باعث شده شبکه های تخصصی دیگر هم به این بازار وارد شوند. به عنوان مثال ZoomInfo و Ziggs , LinkedIn وب سایت های تخصصی هستند که کاربران می توانند با عضویت در آنها ارتباط خود را با دوستان و همکاران خود را حفظ کنند. برخی شرکت ها مثل آی بی ام هم شبکه های اجتماعی اختصاصی خود را راه اندازی کرده اند (شبکه آی بی ام Blue pages نام دارد) ؛ آی بی ام نرم افزارهای لازم برای ایجاد چنین شبکه هایی را در اختیار شرکت هایی دیگر هم قرار می دهد. ماکروسافت نیز چنین سیستمی را تحت عنوان Share Point عرضه کرده است. برای اینکه از شبکه های اجتماعی حداکثر استفاده را ببرید، در آنها تنها (موارد ارزشمند)  را مطرح کنید. همچنین فراموش نکنید که کارفرمایان ممکن است به صفحه شما در فیس بوک یا مای اسپیس سر بزنند. واقعیت این است که برخی کارآفرینان برنامه هایی تهیه کرده اند که به بررسی چنین وب سایت هایی پرداخته و فهرست افراد مناسب را برای شرکت ها تدوین می کند. بنابراین به یاد داشته باشید ممکن است آنچه در صفحه اختصاصی خود درج می کنید، افرادی به جز آنها که انتظارش را دارید بخوانند.

وبلاگ ها (بلاگ ها)

وبلاگ ها، وب سایت هایی هستند که مربوط به یک فرد یا شرکت بوده و معمولا به صورت روزانه به روز رسانی می شوند. جاناتان شوارتز، مدیر عامل سان مایکرو سیستمز، طرفدار پروپاقرص وبلاگ است. او کارمندان خود را به ایجاد وبلاگ تشویق می کند و خودش هم یک وبلاگ دارد (http://blogs.sun.com/jonathan) . از وبلاگ او ماهانه بیش از ۰۰/۴۰۰ بار بازدید می شود و همچنین مدیران شرکت اپل به کارمندان خود اجازه داده تا نظراتشان در خصوص محصولات شرکت را در این وب سایت ثبت کنند. مشخص است که فقط شوارتز طرفدار وب لاگ نیست. متخصصان تخمین می زنند که ۱۰ میلیون کارمند آمریکایی وب لاگ داشته و حدودا ۴۰ میلیون نفر به صورت منظم وبلاگ می خوانند. هزاران نفر از کارمندان ماکروسافت، گوگل، جنرال موتورز، نایکی، آی بی ام و شرکت های دیگر وبلاگ دارند. خوب مشکل کجاست ؟ با وجود اینکه اکثر شرکت ها، سیاست هایی در خصوص محتوای وبلاگ ها تدوین کرده اند، اما ۳۹ درصد افراد گفته اند که در وبلاگ های خود مطالبی درج کرده اند که به ضرر شهرت شرکت شان بوده است. بسیاری از وبلاگ نویسان تصور می کنند که وبلاگ شخصی شان خارج از قلمرو کارفرمایان قرار دارد، ولی اگر کارمند دیگری نوشته های وبلاگ را خوانده و آن را با افراد دیگری مطرح کند، چه ؟ در نهایت ممکن است وبلاگ نویس از شرکت اخراج شود. شوارتز گفته هیچ کارمندی را به دلیل نوشتن هر نوع مطلبی در وبلاگ خود اخراج نمی کند، مگر اینکه قانون را زیر پا بگذارد. او گفته « سیاست وبلاگ نویسی ما این است که موارد موثق را ذکر کنید ». اما اکثر سازمان ها اینقدر خوش برخورد نیستند و نسبت به نوشته هایی که باعث رسوایی شان شود، واکنش شدیدی نشان می دهند. زمانی که اندرو مک دونالد دوره آزمایشی همکاری خود با کمدی سنترال را آغاز کرد، در اولین روز کار خود وبلاگی راه اندازی نمود. کارفرما از او خواست تا چند تغییر در وب سایت ایجاد کند که مهمترین آن حذف مواردی بود که نشان می داد این وبلاگ در دنیای وافعی به کجا مربوط می شود. کلی کرت، پست ریاست بازاریابی را به دلیل وبلاگ نویسی در خصوص کارمندان زیر دست خود از دست داد. یکی دیگر از کارمندان اخراجی هم گفته « باید زودتر متوجه می شدم که در محیط کار نباید وبلاگ نویسی کنم ». یک متخصص حقوقی اشاره می کند که « کارمندان وبلاگ نویس به اشتباه تصور می کنند که بر اساس قانون اساسی در مورد حفظ آزادی های شخصی می توانند هر چه که دلشان خواست در وبلاگ شخصی تان بنویسید. اشتباه می کنند! » از نوشتن مسائل خصوصی در وبلاگ شخصی تان هم پرهیز کنید. بیش از سه چهارم کارمندان پیوسته وبلاگ همکارانشان را بررسی می کنند. به عبارت دیگر اگر می خواهید وبلاگ شخصی داشته باشید، حتما آن را به دقت از محیط کار متمایز کنید.

ویدئو کنفرانس

ویدئو کنفرانس به کارمندان این امکان را می دهد تا با افراد دیگر در هر نقطه ای از دنیا ملاقات کنند. صدا و تصویر زنده اعضا باعث می شود بتوانند یکدیگر را مشاهده کرده، صدای هم را شنیده و با هم گفتگو کنند. در واقع تکنولوژی ویدئو کنفرانس امکان تعامل افراد را بدون نیاز به حضور فیزیکی در یک مکان فراهم می کند. در دهه ۱۹۹۰ ویدئو کنفرانس نوعا از طریق اتاقی که در شرکت به دستگاه های ویژه مجهز شده بود انجام می شد. امروزه دوربین و میکروفون در داخل کامپیوتر افراد تعبیه شده و کارمندان از پشت میز خودشان می توانند در کنفرانس ویدئویی شرکت کنند. کاهش هزینه این تکنولوژی باعث شده در مواردی جایگزین سفرهای پر خرج تجاری شود.

پیام فوری و پیام های متنی

در پیام فوری (IM)  و پیام های متنی (TM)  نیز همانند ایمیل از پیام های الکترونیکی استفاده می شود. اما بر خلاف ایمیل پیام فوری به صورت بی درنگ در اختیار گیرنده قرار می گیرد. همچنین برای ارسال پیام های متنی از ابزارهای قابل حمل ارتباطی استفاده می شود. پیام فوری و پیام های متنی ظرف چند سال به شدت فراگیر شدند. همانطور که می دانید پیام فوری از طریق کامپیوتر و پیام های متنی از طریق گوشی تلفن همراه یا کامپیوترهای دستی ارسال می شوند. رشد پیام های متنی چشمگیر بوده است. به عنوان مثال در سال ۲۰۰۱ تنها ۸ درصد کارمندان آمریکایی از آن استفاده می کردند، امروزه این میزان از ۵۰ درصد هم فراتر رفته است. چرا ؟ چون ابزار سریع و ارزان قیمتی است و میران می توانند با استفاده از آن به سادگی با کارمندان در ارتباط باشند و کارمندان هم از آن برای ارتباط با یکدیگر استفاده می کنند. این ابزار دیگر از حالت لوکس بودن خارج و به یکی از الزامات کسب و کارها بدل شده است. به عنوان مثال بیل گرین، مدیر عامل شرکت مشاوره اکسنچر دفتر دائمی ندارد. او همیشه برای سر زدن به ۱۰۰ دفتر شرکت در سراسر دنیا در حال سفر بوده و به همین دلیل با استفاده از پیام های متنی، انعطاف پذیری آنهاست؛ تقریبا می توانید همیشه و همه جا در دسترس باشید. علیرغم مزایای پیام فوری و پیام های متنی، قرار نیست آنها جایگزین ایمیل شوند. هنوز هم ایمیل برای ارسال پیام های طولانی که حفظ آنها ضرورت دارد، بهترین ابزار است. پیام فوری برای ارسال پیام های یک یا دو خطی استفاده می شود که ایمیل کردن آنها فقط صندوق پستی را شلوغ می کند. برخی استفاده کنندگان پیام فوری / پیام های متنی این تکنولوژی ها را مداخله جویانه و باعث حواس پرتی دانسته اند. دسترسی دائم به پیام فوری و توجه به پیام های متنی باعث می شود کارمندان تمرکز خود روی مسائل را از دست بدهند. به عنوان مثال مطالعه ای که روی مدیران انجام شد نشان داد که در ۸۶ درصد جلسات، حداقل چند نفر از حضار در طول جلسه پیام های متنی خود را بررسی می کنند. مورد آخر اینکه به دلیل سادگی استراق سمع پیام های فوری، بسیاری از سازمان ها نسبت به ایمنی پیام فوری / پیام های متنی ابراز نگرانی کرده اند.

یک مساله دیگر : نباید اجازه دهیم حالت غیر رسمی پیام های متنی به ایمیل های اداری وارد شود (مثلا « omg! r u serious » را به جای این عبارت به کار می گیرند « oh my god! Are you serious »)  بسیاری از مردم ترجیح می دهند ارتباطات تجاری نسبتا رسمی باقی بماند. مطالعه ای که بر روی شرکت ها انجام شد نشان داد که ۵۸ درصد معتقد بودند گرامر، هجی کلمات، و نشانه گذاری در پیام های ایمیلی « اهمیت بسیار زیادی» دارد. اگر در ارتباطات شغلی به صورت حرفه ای و عالی عمل کنید، نشانگر بلوغ و جدیت تان است. البته منظورمان این نیست که پیام فوری و پیام های متنی را کنار بگذارید، فقط باید میان چگونگی ارتباط با دوستان و ارتباطات حرفه ای در محیط کار تمایز قائل شوید.


مطلب خیلی مرتبط: ارتباطات الکترونیکی: بخش اول


منبع : رفتار سازمانی رابینز مهدی زارع جلد۱ ،استیفن رابینز, تیموتی جاج، ترجمه مهدی زارع

وب سایت روانشناسی صنعتی و سازمانی: استفاده از مطلب فوق در دیگر سایت های اینترنتی مجاز و مورد تایید مدیر سایت نمی باشد. خواهشمند است رعایت امانت بفرمایید. با تشکر

,

ارتباطات الکترونیکی: بخش اول

در سازمان های امروزی، ارتباط الکترونیکی غیر قابل اجتناب بوده وحتی در ۷۱ درصد موارد ابزار اصلی ارتباط به شمار می رود. ارتباطات الکترونیکی شامل ایمیل، پیام های متنی، شبکه های اجتماعی، وب لاگ ها و ویدئو کنفرانس است. اجازه دهید هرکدام از آنها را بررسی کنیم.

ایمیل

ابزاری است که با استفاده از اینترنت، متن ها و اسناد ساخته شده توسط کامپیوتر را ارسال و دریافت می کند.رشد این فن آوری چشم گیر بوده و امروزه آنقدر فراگیر شده که تصور زندگی بدون آن دشوار است. در دفتر بیل گیتس، سه صفحه مانیتور متصل به هم جلوی او قرار دارد که دو دستگاه از آنها به ایمیل اختصاصی داده شده است (مانیتور دیگر برای نمایش وب سایت ها استفاده می شود) . ایمیل به عنوان ابزار ارتباطی، مزایای بسیاری دارد. ایمیل را می توان به سرعت نوشت، ویرایش و ذخیره کرد. تنها با یک کلیک می توان آن را برای یک نفر یا هزاران نفر ارسال کرد. گیرنده می تواند آن را درست به همان شکلی که ارسال شده و بی هیچ تغییری بخواند. هزینه ارسال ایمیل هایی رسمی به کارمندان هم تنها درصدی جزئی از مبلغی است که برای چاپ، تکثیر و توزیع نامه یا بروشورهای مشابه صرف می شود. البته ایمیل هم اشکالاتی دارد. در اینجا برخی از مهمترین کاستی های ایمیل را بررسی کرده و توضیح می دهیم که سازمان ها برای کاهش یا از میان برداشتن این مشکلات چه اقداماتی باید انجام دهند :

تفسیر نادرست پیام

درست است که سوء تفسیر در پیام های شفاهس نیز وجود دارد، اما به طور بالقوه شدت این مساله در مورد ایمیل بیشتر است. گروهی از پژوهشگران دانشگاه نیویورک دریافتند که تنها در ۵۰ درصد موارد ممکن است نیت و طرز بیان مستتر در ایمیل را به درستی تشخیص دهیم، اما با این وجود اکثرا توانایی خود در ارسال و تفسیر شفاف پیام ها را بیش از اندازه تخمین می زنیم. بنابراین اگر طرز بیان یک نفر در ایمیل باعث ناراحتی شما شد، فراموش نکنید ممکن است آن را اشتباه تفسیر کرده باشید.

انتقال پیام های منفی

شرکت ها به هنگام انتشار اطلاعات منفی باید به دقت در مورد آن فکر کنند. ممکن است ارسال ایمیل بهترین راه نباشد. اطلاع رسانی در خصوص اخراج ۷۰۰ نفر از کارمندان رادیو شاک به وسیله ایمیل، سیل انتقادات را از داخل و خارج سازمان به سوی آن روانه کرد. کارمندان هم باید هنگام انتقال پیام های منفی از طریق ایمیل دقت عمل به خرج دهند. جاستین دیل، ۲۲ ساله، تصمیمات استراتژیک کارفرمای خود یعنی شرکت دارویی کایزر پرمننته را در ایمیلی مورد انتقاد قرار داد. او در ایمیل خود سوء تدبیر رئیس شرکت، جورج هالورسن، را مورد نکوهش قرار داد و سرمایه گذاری صورت گرفته برای چند پروژه تکنولوژی اطلاعات را زیر سوال برد. کامپیوتر دیل ظرف چند ساعت ضبط شد و بعدها او را از شرکت اخراج کردند.

استفاده بیش از حد از ایمیل

بر اساس تخمین ها سالانه ۶ تریلیون ایمیل ارسال می شود و البته یک نفر باید به آنها پاسخ دهد ! هرچه مردم در مسیر شغلی خود به پیش می روند و مسئولیت هایشان بیشتر می شود، تعداد ایمیل های دریافتی شان هم افزایش پیدا می کند. مطالعه ای که بر روی مدیران کانادایی انجام شد نشان داد که ۵۸ درصد آنها روزانه ۲ تا ۴ ساعت را صرف خواندن و پاسخ به ایمیل ها می کنند. برخی افراد مثل فرد ویلسون که در زمینه سرمایه گذاری های مخاطره پذیر فعالیت می کند، آنقدر غرق ایمیل شده که اعلام کرده دچار « ورشکستگی ایمیلی » شده و دیگر نمی تواند به آنها پاسخ دهد. یکی از خوانندگان مشهور هم برای تمام افرادی که می شناخت ایمیلی ارسال کرد و در آن گفت که دیگر تا آخر سال به ایمیل ها پاسخ نخواهد داد. هنگام استفاده از ایمیل باید توجه داشت که تنها در صورت لزوم آن را به کار گرفت؛ به ویژه هنگام ارسال پیام برای افراد داخل سازمان که احتمالا هر روز ایمیل های بسیاری دریافت می کنند و مجبورند به آنها پاسخ دهند.

احساسات در ایمیل ها

معمولا تصور بر این است که ارتباط ایمیلی، بی حاصلی و سطحی است، اما شکی نداریم که احساسات را به شدت منتقل می کند. یک مدیر عامل در این خصوص گفته « انسان هایی را دیده ام که در نتیجه یک ایمیل از صحبت با هم اجتناب کرده، درگیری شدیدی بین آنها ایجاد شده است و شغل شان را رها کرده اند ». ایمیل ها ممکن است بر افراد اثرات ضد بازدارندگی داشته باشند؛ فرستنده ممکن است چیزی را بنویسد که هنگام ارتباط رو در رو به زبان نمی آورده است. حالات چهره ممکن است جلوی ابراز احساسات مان را بگیرد، اما هنگام ارسال ایمیل ارتباط رو در ور وجود ندارد و به همین دلیل ممکن است پا را فراتر از مرزهای پیشین بگذاریم. استفاده از شکلک ها هم در ایمیل ها روز به روز فراگیرتر می شود. به عنوان مثال کاربران سرویس ایمیل یاهو ! می توانند از ۳۲ شکلک استفاده کنند. با وجود آنکه این شکلک ها در ایمیل های غیر رسمی استفاده می شده، اما امروزه برخی آنها را در ایمیل های تجاری هم به کار می گیرند. البته هنوز هم افراد بسیاری آنها را برای استفاده در مکاتبات تجاری نامناسب می دانند. وقتی ایمیلی دریافت می کنید که حاوی پیامی آتشین است، آرامش خود را حفظ کرده و با آن مقابله به مثل نکنید. وقتی هم که می خواهید ایمیل بفرستید، سعی کنید خلق تان را خوب کنید تا ایمیل نامناسبی ارسال نشود.


نگرانی های مربوط به حریم شخصی

در خصوص ایمیل ها دو مساله مربوط به حریم شخصی وجود دارد. اول اینکه باید بدانید ممکن است، و اغلب این طور است که، ایمیل ها کنترل می شوند. همچنین ممکن است گیرنده ایمیل هم آن را محرمانه نگه ندارد. به همین دلیل نباید چیزهایی را که عمومی شدن آنها برایتان نامطلوب است در ایمیل ذکر کنید. قبل از آنکه مدیران ول مارت، جولی روهام، معاون بازاریابی شرکت، را اخراج کنند، برای یافتن شواهدی دال بر رابطه عاشقانه نامناسب، ایمیل های او را بررسی کردند. مورد دوم اینکه هنگام ارجاع دادن پیام ها از آدرس ایمیل شرکت به یک ادرس شخصی یا عمومی (مثل ایمیل هایی که در سایت های مجانی همچون یاهو یا جی میل قرار دارند)  جانب احتیاط را حفظ کنید. این آدرس های ایمیل معمولا به اندازه آدرس های ایمیل شرکت ایمنی نداشته و بدین ترتیب ممکن است سیاست های شرکت را نقض کرده یا ناخواسته اطلاعات محرمانه را افشا کنید. بسیاری از شرکت ها نرم افزارهایی را به کار گرفته اند تا نه تنها اطلاعات واضح (مکاتبات متداول) ، بلکه موارد مبهم (مسائلی که درباره آنها صحبت می کنیم) یا خطاهای مرتکب شده (پشیمانی)  را هم از بین ایمیل ها استخراج کنند. بررسی دیگری نشان داد که در حدود ۴۰ درصد شرکت ها افرادی را استخدام کرده اند که تنها وظیفه شان خواندن ایمیل های کارمندان دیگر است. شما را زیر نظر گرفته اند؛ بنابراین باید هنگام ارسال ایمیل دقت به خرج دهید.


ارتباطات الکترونیکی: بخش دوم


منبع : رفتار سازمانی رابینز مهدی زارع جلد۱ ،استیفن رابینز, تیموتی جاج، ترجمه مهدی زارع

وب سایت روانشناسی صنعتی و سازمانی: استفاده از مطلب فوق در دیگر سایت های اینترنتی مجاز و مورد تایید مدیر سایت نمی باشد. خواهشمند است رعایت امانت بفرمایید. با تشکر

,

ارتباط غیر شفاهی

هر وقت پیامی را به صورت شفاهی به فردی منتقل می کنیم، پیام غیر شفاهی نیز به همراه آن ارسال می شود. در بعضی موارد فقط پیام غیر شفاهی وجود دارد. به عنوان مثال در یک مهمانی، نگاه کردن، چشمک زدن، خیره شدن و اخم کردن هر کدام معنی خاصی دارد. از این رو صحبت در خصوص ارتباط، بدون مطرح کردن ارتباط غیر شفاهی کامل نمی شود.

این ارتباط شامل حرکت اعضای بدن، آهنگ و تاکید در ادای کلمات، حالت چهره و فاصله میان فرستنده و گیرنده است. می توان ادعا کرد که هر حرکت بدن، مفهومی دارد و هیچ حرکتی تصادفی نیست. مثلا با زبان بدن می توانیم بگوییم « کمکم کن، من تنها هستم »، « با من صحبت کن، آماده ام دوست شوم »؛ یا « تنهایم بگذار، افسرده ام ». به ندرت پیش می آید که پیام غیر شفاهی را با نیت قبلی بفرستیم.

 انسان ها حالت خود را با زبان غیر شفاهی بدن بیان می کنند. برای نشان دادن تعجب، ابرویمان را بالا می بریم؛ خاراندن بینی به معنی سردرگمی است؛ برای اینکه خودمان را از جمع جدا کنیم یا برای حفاظت از خود دست به سینه می نشینیم؛ بالا انداختن شانه به معنی کم اهمیتی است؛ چشمک زدن به معنی صمیمیت است؛ وقتی بی طاقت می شویم انگشتانمان را بی هدف تکان می دهیم؛ یا برای نشان دادن فراموش کردن موضوعی، دستمان را به پیشانی مان می زنیم.

 دو پیام مهم که زبان بدن منتقل می کند عبارتد از : (۱) میزان علاقه و توجه انسان به فردی دیگر یا دیدگاه او و (۲) وضعیت ادراک شده میان فرستنده و گیرنده. به عنوان مثال وقتی کسی را دوست داریم، به او بیشتر نزدیک شده و او را زیادتر لمس می کنیم. همچنین اگر احساس کنید مقام شما از فردی دیگر بالاتر است، بیشتر از حالت معمولی بدن خود را حرکت می دهید؛ مثلا پاهایتان را روی هم می اندازید یا اینکه روی صندلی لم می دهید. زبان بدن معمولا در کنار ارتباط شفاهی قرار گرفته و اغلب باعث پیچیده تر شدن آن می شود. حالت یا حرکت بدن به خودی خود مفهومی فراگیر ندارد، اما وقتی کنار زبان شفاهی قرار می گیرد، مفهوم فرستنده پیام را به شکل بهتری منتقل می کند. خواندن شرح مذاکرات یک جلسه نمی تواند همان حالتی را که در صورت در جلسه یا حتی مشاهده فیلم آن ایجاد می شود در شما ایجاد کند. چرا ؟ چون ارتباطات غیر شفاهی، ثبت و ضبط نشده اند. تاکیدی که بر کلمات یا عبارت شده، از بین رفته است. آهنگ ادای کلمات می تواند بر معنای پیام تاثیر بگذارد. حالت چهره هم پیامی را منتقل می کند. آنچه قیافه عبوس می گوید با آنچه صورت خندان بیان می کند متفاوت است. حالت چهره در کنار طرز بیان می تواند تکبر، پرخاشگری، ترس، خجالت و دیگر خصوصیاتی را که با خواندن صورت جلسه قابل انتقال نیست به مخاطب منتقل کند.

 فاصله فیزیکی میان افراد هم مفهوم دارد. فاصله مناسب عمدتا بر اساس هنجارهای فرهنگی مشخص می شود. به عنوان مثال فاصله ای که در برخی کشورهای اروپایی مناسب فرض می شود، در بسیاری از بخش های آمریکای شمالی حریم خصوصی تلقی می گردد. اگر فردی فاصله خود با شما را از آنچه مناسب تلقی می شود کمتر کند، به مفهوم گستاخی یا علاقه جنسی است؛ اگر فاصله را بیشتر کند، به معنی بی علاقگی یا نارضایتی از آنچه می گویید است.

 هوشیار بودن نسبت به جنبه های غیر شفاهی ارتباط، برای گیرنده دارای اهمیت است. همانطور که به لغات بیان شده توسط فرستنده توجه می کنید باید نشانه های غیر شفاهی او را هم زیر نظر داشته باشید. به ویژه مغایرت میان دو پیام باید مورد توجه شما قرار گیرد. ممکن است رئیستان بگوید آماده است تا در مورد بودجه انقباضی با او صحبت کنید، اما علائم غیر شفاهی حاکی از آن باشد که الان زمان مناسب برای این بحث نیست. فردی که مدام به ساعت خود نگاه می کند، فارغ از دلیلی که برای آن بیان می کند، دوست دارد جلسه هر چه زودتر خاتمه پیدا کند. مثلا وقتی به مردم می گوییم به آنها اطمینان داریم، اما به صورت غیر شفاهی اعلام می کنیم که اطمینانی نداریم، باعث سردرگمی آنها می شویم.


منبع : رفتار سازمانی رابینز مهدی زارع جلد۱ ،استیفن رابینز, تیموتی جاج، ترجمه مهدی زارع

وب سایت روانشناسی صنعتی و سازمانی: استفاده از مطلب فوق در دیگر سایت های اینترنتی مجاز و مورد تایید مدیر سایت نمی باشد. خواهشمند است رعایت امانت بفرمایید. با تشکر