1. كاهش و از بین بردن استرسهای موجود در محیط كار؛
  2. حمایت خانواده،‌ دوستان و همكاران از افراد مبتلا به فرسودگی شغلی؛
  3. تغییر شرایط كاری نامساعد و نامطلوب؛
  4. استفاده از روش مدیریت زمان ؛
  5. آموختن و استفاده از روشهای كارآمد برای انجام كارها؛
  6. استفاده از روشهای خاص آرامش مانند آموزش نظامدار آرمیدگی یا ریلكسیشن، مراقبه و مانند آن؛
  7. تغییر طرز فكر نسبت به كار و زندگی
  8. خوشبینی و استفاده از خودگویی‌‌های مثبت نسبت به خود و دیگران.
  9. شناسایی محدودیت‌ها و پرهیز كردن از انجام كارهایی كه توان ذهنی و جسمی لازم برای آنها را نداریم؛
  10. توجه جدی به رفاه جسمی و روانی از قبیل تغذیه مناسب،‌ورزش و استراحت؛
  11. توزیع كارها و كمك گرفتن از دیگران؛
  12. شناخت و قبول تواناییها و ناتوانائیهای خود (پذیرش خود)؛
  13. پذیرش واقعیتها و رها كردن آرمان و آرزوهای ناممكن؛
  14. توسعه روابط دوستانهو صمیمانه با دیگران؛
  15. انعطاف‌پذیری در پذیرش دیدگاههای دیگران؛
  16. پرورش حس شوخ طبعی و خندیدن؛
  17. در صورت حل نشدن مشكل، استفاده از خدمات روانشناسی و مشاوره تخصصی .

 نقش مدیران در پیشگیری از فرسودگی شغلی كاركنان:

  • مدیران باید امكاناتی را در سازمان فراهم كنند كه مهارت‌های افراد،‌بسته به موضوع كاری آنها افزایش یابد؛
    مدیران باید افرادی را در سازمان به كار گمارند كه نه تنها علاقمند به آن باشند. بلكه از ویژگی‌های شخصیتی لازم برای انجام دادن درست وظایف شغلی برخوردار باشند؛
    مدیران باید برای متصدیان مشاغل گوناگون دوره‌های آموزشی مناسب تشكیل دهند؛
    به كاركنان بفهمانند كه به یاد آنها هستند و برای این كار از مناسبت‌ها بهترین استفاده را ببرند؛
    مدیران باید شرایط خطر آفرین در سازمان را به حداقل برسانند؛
    مدیران باید شبكه‌های ارتباطی را در سازمان بهبود ببخشند.
0 پاسخ

دیدگاهتان را بنویسید

می خواهید در گفت و گو شرکت کنید؟
خیالتان راحت باشد :)

دیدگاهتان را بنویسید