برخی از چالشهایی که سازمانهای بزرگ و متوسط ایرانی با آن مواجه هستند:

        فقدان شفافیت تصمیم ها سازمانی، عدم پایبندی به رویه های مصوب که نتیجه آن بی اعتمادی پرسنل به کلیه فرایندهای سازمانی می شود

        فقدان قدرت تمییز در مدیران در خصوص شایستگیهای شغلی کارکنان زیرمجموعه

        فقدان دانش ارزیابی نیروی انسانی(شامل ارزیابی حین استخدام، ارزیابی عملکرد و …) مدیران تخصصی و در عین حال دخالت نابجا در حوزه تخصصی مدیریت منابع انسانی

        رشد افراد دارای اختلالات شخصیتی در سلسله مراتب سازمانی به دلیل بیماری سازمان و بویژه ناآگاهی مدیران تخصصی نسبت به حوزه های رفتاری و روانشناختی

        انجام پروژه های ناقص در حوزه منابع انسانی که منجر به مرگ اعتماد به سایر پروِژه های مشابه می شود

        کشمکش قدرت، رقابت ناسالم، کوته نگری در بین کلیه سطوح سازمانی

        توهم خودمستحق پنداری کارکنان غیر بهره ور

        عدم توانایی ارائه بازخورد (طبق استانداردها) در بین مدیران و سایر کارکنان

        تلاش مذبوحانه برای جلب رضایت همه کارکنان (که منجر به بی رضایتی قشر نخبه سازمانی می شود)

        جذب و استخدام به صورت منفعلانه (در قیاس با تلنت اکویزیشن)

        ترس مدیران از مواجهه با فر ایندهای نادرست و رایج

        خودپنداره و عزت نفس پایین مدیران ارشد و میانی که منجر به صرف انرژی زیاد برای حفظ خود، تخریب دیگران (برای بالا بردن خود) می گردد

        فقدان فرایند تعریف شده برای خروج کارکنان (بازنشستگی، تعدیل گروهی، اخراج و …)

        جابجایی نیروی انسانی بدون سنجش شرایط احراز کارکنان در پستهای جدید

        انفعال شدید سازمان در هنگام رکود (عدم تعدیل مناسب و به موقع، عدم جذب نیروهای برجسته بازار)

محمد اصلانپور

روانشناس صنعتی و سازمانی

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *