خطای ادراک در همه افراد یکسان است و همه مردم آن را تجربه کرده اند، حال آن که توهم یکسان نیست. یکسان بودن خطای ادراک موجب شده است که بتوانیم آن را به طور آزمایشی مطالعه کنیم، در صورتی که مطالعه آزمایشی توهم امکان پذیر نشده است. منظور از یکسان بودن خطای ادراک در همه افراد این است که همه به یک نحو مرتکب خطای ادراک می شوند.

انواع خطاهاي ادراکي :

خطاهاي ادراکي در تمامي حواس و تخمين آدمي از اشياء و امور صورت مي گيرند ولي مهم ترين آنها عبارتند از: خطاهاي بينايي، خطاهاي شنوايي، خطاي زمان و مکان، خطاهاي حرکتي و خطاهاي تخمين زدن يا وصفي و عضلاني. در اينجا ما مختصري از انواع خطاهاي بينايي را بيان مي کنيم.

خطاهای بینایی:    

سیستم بینایی ما طوری تنظیم شده است که ما بتوانیم در محیطی سه بعدی و سرشار از نور، سایه، رنگ، بافت و اشیاء و اشکالی متنوع و متعدد در فواصل دور و نزدیک ببینیم. بسیاری از ما بدون توجه به اینکه ایجاد تصویری صحیح از جهان اطراف ما برای سیستم بینایی و مغز چه عملیات پیچیده ای به همراه دارد، دیدن را امری ساده و پیش پا افتاده تلقی میکنیم.

خطای دید (نام‌های دیگر: خطای باصره، خطای بصری، خطای چشم) به احساس دیدن تصاویری گفته می‌شود که فریبنده یا گمراه کننده هستند. در این حالت اطلاعاتی که بوسیله چشم جمع آوری شده و توسط مغز پردازش می‌گردد منجر به درک تصویری می‌شود که با واقعیت آن تصویر تطابق ندارد.

در دو صورت ممکن است مجموعه ای از خطاهای بینایی رخ دهد: الف) تفسیر نادرست نشانه های ثبات عمق و اندازه ب) تضاد بین اشیای نزدیک به هم که قضاوت درباره ی اندازه و جهت نسبی اشیا را مشکل می کند. با این همه، هیچ یک از انواع تبیین ها برای این خطاها، توضیح رضایت بخشی را فراهم نکرده است. احتمال دارد که خطاها، از مجموعه ی فرآیندهایی در سطوح مختلف در سیستم بینایی تحقق می یابند.